Nie wierzę piosence

Niebieski z niej ptak 

Nie wrócisz ty prędzej

Nie prędzej i tak

Nadziei nie więcej

Niż trwania jej nut

No i już po piosence

I już po piosence 

Już smutek jak wprzód



Piosenka ptak tęsknota ptak

Jak ciebie dogonić nie wiedzą jak

Więc tylko wzlot w króciutkie sny

Po większy żal gorętsze łzy



Nie wierzę tęsknocie

Już miesiąc już rok

Kłamała mi co dzień

Że słyszę twój krok

Nie wierzę tęsknocie

Niebieski z niej ptak

Bo gdy zechcesz mój złoty

Bez mojej tęsknoty

Powrócisz i tak



Na krzaku róż już pierwszy szron

Dziś kogoś goniłam nie to nie on

Nie to nie on to znów nie dziś

A przecież mógł naprawdę przyjść



Uwierzę piosence

Uwierzę i tak

Gdy wezmę twe ręce

I spytam no jak

Nie później nie prędzej

Uwierzę i tak 

Bo gdy zechcesz mój złoty

Bez mojej tęsknoty 

Powrócisz i tak





  



Piotrusiu Panie czyś ty pan

Czy chłopiec z krain gwiezdnych

Dlaczego wprawiasz mnie w ten stan

Tajemny i bolesny

Kim jesteś chłopcze czyś jest złem

Co rzuca czar na dzieci

Czy tylko ich i moim snem

Czy tylko ich i moim snem

Co też jak sen odleci

Co też jak sen odleci



Piotrusiu Panie czyś ty pan

Co chce panować władczo

Nad dziećmi których serca mam

Do szczęścia nie wystarczą

Piotrusiu czuję straszny lęk

Że plany snujesz niecne

A w głębi serca także chcę

A w głębi serca bardzo chcę

Byś był mi czwartym dzieckiem

Mym dzieckiem



Piotrusiu Panie został cień

Po tobie od księżyca

I wiem nadejdzie taki dzień

Że wrócisz go odzyskać

Tak boję się że znikniesz mi

Z bezbronną mą gromadką

A jednak ciągle mi się śni

Że jestem ciągle mi się śni

Twą niepotrzebną matką twą matką



Piotrusiu Panie twoja twarz 

Jest przecież twarzą dziecka

Kim jesteś że w spojrzeniu masz 

Moc co jest czarodziejska

Docierasz nim na samo dno

Dorosłej duszy mojej

I ciebie boję się i o

I ciebie boję się i o

O ciebie też się boję

O ciebie też się boję